De geschiedenis van bladmuziek

De geschiedenis van bladmuziek

Bladmuziek is in feite een gedrukte of handgeschreven vorm van bladmuziek waarin muzikale symbolen worden gebruikt om de noten, beats of grote akkoorden van een lied of muziekstuk weer te geven. Hoewel bladmuziek van oudsher werd gebruikt op het gebied van uitgeverij en uitvoering (bijvoorbeeld de notatie die door radiostations wordt gebruikt om programmas af te spelen), wordt het nu ook op grote schaal gebruikt voor andere doeleinden. Zo wordt het in orkesten gebruikt om de partituur van elke uitvoering weer te geven; sommige mensen gebruiken het om thuis liedjes ten gehore te brengen; anderen gebruiken het om piano te oefenen. Het kan worden gebruikt als referentie om muziek te leren of om verschillende toonladders of akkoorden te oefenen. Met andere woorden, het bevat informatie over de muziek die gespeeld is.

bladmuziekbladmuziek

De geschiedenis van bladmuziek

Bladmuziek is in feite een gedrukte of handgeschreven vorm van bladmuziek die gebruik maakt van muzikale symbolen om de noten, beats of grote akkoorden van een lied of muziekstuk weer te geven. Hoewel bladmuziek van oudsher werd gebruikt op het gebied van uitgeverij en uitvoering (bijvoorbeeld de notatie die door radiostations wordt gebruikt om programmas af te spelen), wordt het nu ook op grote schaal gebruikt voor andere doeleinden. Zo wordt het in orkesten gebruikt om de partituur van elke uitvoering weer te geven; sommige mensen gebruiken het om thuis liedjes ten gehore te brengen; anderen gebruiken het om piano te oefenen. Het kan worden gebruikt als referentie om muziek te leren of om verschillende toonladders of akkoorden te oefenen. Met andere woorden, het bevat informatie over de muziek die is gespeeld.

Het vroegste voorbeeld van bladmuziek ontstond rond het begin van de 19e eeuw in de Franse stad Brussel. Vroege bladmuziek droeg de namen van de componisten, die meestal werden genoemd naar het instrument dat ze gebruikten: bas, diskant, alt, bariton, basklarinet, alt, en fagot. Bij deze oude muziek werd de partituur vaak in drie delen weergegeven: baspartij, diskantpartij en koor. Soms werd de partituur verder onderverdeeld in een deel voor de linkerhand, een deel voor de rechterhand, en het deel tussen de twee handen in. Dit soort bladmuziek gaf een zeer letterlijke lezing van de partituur, wat moeilijk was voor sommige latere componisten die gewend waren in een meer formele stijl te schrijven.

Bladmuziek ontwikkelde zich geleidelijk uit de gedrukte versies die op de zijkanten van documenten waren gedrukt. Vandaag de dag zijn enkele voorbeelden van gedrukte bladmuziek onder meer huwelijksspeeches en -groeten, rechtszaken, en andere juridische briefings en documenten. Terwijl gedrukte vellen nog steeds worden gebruikt voor deze doeleinden, bladmuziek van vandaag komt vaak in digitale formaten die gemakkelijk kunnen worden afgedrukt op een inkjet printer. Het kan ook komen in een verscheidenheid van elektronische bestandsformaten die gemakkelijk te lezen op computers. Ongeacht het medium, het voordeel van gedrukte bladmuziek is dat het de begeleiders in staat stelt om de melodie gemakkelijker te spelen dan in vroegere versies waar hij of zij het zelf moet componeren.