De rol van muziek in het onderwijs

Muziek is de kunst van het achter elkaar zetten van verschillende geluiden om een bepaalde compositie of song te creëren door middel van de verschillende componenten melodie, beat, ritme, en melodische kwaliteit. Muziek heeft een culturele, sociale en emotionele betekenis. Zij kan worden gebruikt om gevoelens, emoties en andere boodschappen uit te drukken. Het is in bijna elke cultuur in de menselijke geschiedenis voor verschillende doeleinden gebruikt. Het is een van die universele artistieke aspecten van alle menselijke culturen. Het meest voor de hand liggende kenmerk van muziek is het vermogen om emoties op te roepen, maar muziek brengt ook boodschappen over stemmingen, motivatie en individuele persoonlijkheid over.

Vocale muziek is niet zo bekend bij het grote publiek. De meeste mensen associëren muziek met populaire muziek of klassieke muziek. De muziektheorie werd aan het eind van de 19e eeuw ontwikkeld met de uitvinding van de synthesizer. Met dit apparaat kon muziek sneller worden gecomponeerd dan voorheen. Aan het eind van de twintigste eeuw werden veel muziekstudies gedaan naar de invloed van reclame in muziek, vooral in popmuziek. Veel van deze studies waren gericht op het bestuderen van de invloed van rap- en rockmuziek en hoe dit de muziekkeuze van gewone schoolkinderen beïnvloedde.

Hoewel muziekonderwijs zich in de klas heeft ontwikkeld, nemen sommige docenten het nog steeds niet serieus. Zij zien muziekonderwijs als het aanleren van zingen of het bespelen van een instrument. Studies hebben aangetoond dat muziek een sterke invloed kan hebben op de geest van kinderen en op hoe ze dingen leren en onthouden. Leraren moeten zich ook richten op melodie en ritme als ze willen dat hun leerlingen muziek leren en betere luisteraars worden. Muziek in de klas moet meer zijn dan een excuus om tijd te vullen - het moet een basis vormen voor hoe kinderen leren en hoe ze groeien als individuen.

Sources for this article: